ຂ່າວຫຼ້າສຸດ

ຂາຍຄວາຍ...ສົ່ງເງິນມາໃຫ້ຄວາຍຮຽນ

3.895 12 ກ.ພ. 2013 ນານາສາລະ

<p>  </p> <div> ເປັນຄຳເວົ້າຕິດຫູໃນໝູ່ນັກສຶກສາ ມ.ຊ ທີ່ເອີ່ຍເຖິງນັກສຶກສາຈາກຕ່າງແຂວງ ຫຼື ນະຄອນຫຼວງ ທີ່ບໍ່ຕັ້ງໃຈຮ່ຳຮຽນສົມກັບ</div> <div> ການຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມຈາກພໍ່ແມ່ບັງເກີດເກົ້າ.</div> <div> ຜູ້ຂຽນສັງເກດເບິ່ງວ່າ ຄຳເວົ້ານັ້ນມີສ່ວນຖືກໃນບາງກໍລະນີທໍ່ນັ້ນ ແຕ່ມີອີກສ່ວນຫຼວງຫຼາຍແມ່ນຕັ້ງໃຈຮ່ຳຮຽນບຸກບືນແທ້ໆ...</div> <div> ແຕ່ກໍໜ້າເຫັນໃຈນັກສຶກສາສະໄໝນີ້ ມັນມີຄວາມຕ້ອງການໃຊ້ເງິນຫຼາຍ ເພາະການຮຽນດຽວນີ້ ບໍ່ຄືແຕ່ກ່ອນ ສະແດງອອກ</div> <div> ຈະແຈ້ງແມ່ນຈຳນວນນັກສຶກສາມີຫຼາຍ ແຕ່ຄູ-ອາຈານມີໜ້ອຍ.</div> <div> ມີນັກສຶກສາປີສຸດທ້າຍເລົ່າສູ່ຟັງວ່າ: ການທີ່ຈະເສັງຜ່ານວິຊາໃດໜຶ່ງລຳບາກ ກວ່າຈະໄດ້ຕ້ອງໃຊ້ທຸກວິທີທາງ ບໍ່ຊັ້ນບໍ່ມີ</div> <div> ເງື່ອນໄຂຂຽນບົດຈົບຊັ້ນ ອາຈານບາງທ່ານໃຈດີ ! ບາງທ່ານກໍມີເງື່ອນໄຂ ສະນັ້ນ ປະຕິເສດບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະມີການໃຊ້ຈ່າຍຢ່າງ</div> <div> ໜ້ອຍສຸດກໍໂຮມເງິນກັນລ້ຽງເຂົ້າ ກະເກນກັນໄປອອກແຮງງານຊ່ວຍວຽກຄອບຄົວເພິ່ນ.</div> <div> ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກໍຕ້ອງຊອກຫາອາຈານທີ່ປຶກສາເພື່ອຂຽນບົດ ? ຊອກລົງເຝິກຫັດເກັບກຳຂໍ້ມູນເພື່ອຂຽນບົດ ສະຫຼຸບແລ້ວມີແຕ່</div> <div> ການໃຊ້ເງິນທັງນັ້ນ ! ບໍ່ຫຼາຍກໍໜ້ອຍ ປະຕິເສດຍາກ.</div> <div> ອັນນັ້ນແມ່ນເງື່ອນໄຂທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດນໍ ? ສ່ວນສະພາບແວດລ້ອມກໍບໍ່ແມ່ນຂອງຄ່ອຍ ! ມີໂອກາດໄປສຳພັດ ຜູ້ຂຽນກໍເຫັນ</div> <div> ວ່າ ຮ້ານຄ້າ-ຂາຍ ເປັນຕົ້ນ ເຄື່ອງດື່ມມຶນເມົາ ຍັງມີຫຼາຍອ້ອມຫໍພັກ ມ.ຊ ວິທະຍາເຂດດົງໂດກ ຕົກຕອນຫົວແລງຄ້ອຍຄ່ຳ</div> <div> ຈະເຫັນພວກນັກສຶກສາທະຍອຍເຂົ້າມານັ່ງກິນ-ນັ່ງດື່ມ ຮ້ອງລຳທຳເພງ ໂດຍສະເພາະແລງວັນສຸກ ຫຼາຍກວ່າວັນອື່ນໆ ແຕ່</div> <div> ດຽວນີ້ປ່ຽນ ບໍ່ນຸ່ງຊຸດນັກສຶກສາ ແຕ່ນຸ່ງໂສ້ງຂາສັ້ນ (ຜູ້ຍິງ) ເປັນສ່ວນຫຼາຍ ດື່ມນ້ຳເມົາ... ການນຸ່ງຖືຍົ້ວຍວນກວນໃຈ ກໍເປັນ</div> <div> ອີກສາເຫດໜຶ່ງຂອງປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້.</div> <div> ສັງລວມແລ້ວນັກສຶກສາຜູ້ໜຶ່ງກວ່າຈະຮຽນຈົບຕ້ອງທຸ່ນທ່ຽງ ແລະ ອົດທົນທີ່ສຸດ ເພາະໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊີວິດທີ່ລຳບາກແລະ ຍາກ</div> <div> ທີ່ຈະຜ່ານຜ່າອອກມາເປັນບັນດິດຜູ້ໜຶ່ງ... ຫຼາຍຄົນໄປບໍ່ສຸດທາງ... ເພາະສູ້ກັບການຈ່າຍເງິນ ສູ້ກັບສະພາບແວດລ້ອມທີ່</div> <div> ຈະແກ່ດຶງລົງເຫວ-ລົງຂຸມນາຮົກ.</div> <div> ເປັນຫ່ວງທີ່ສຸດແມ່ນເພດຍິງ ! ສົງສານທີ່ສຸດແມ່ນຜູ້ຂາຍຄວາຍ.</div> <div> <strong>ໂດຍ: ແນວລາວ</strong></div>

ຂ່າວທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ